شاید اگر وهابی گزارشگر ورزشی شبکه باران حتی برای لحظه ای اعتراض وحشتناک طرفداران ملوان در استادیوم تختی را تصور می نمود هیچ وقت به فکر انجام گزارش مغرضانه اش در بازی پگاه – ملوان نمی افتاد ! متاسفانه وی در بازی داربی شمال به هیچ وجه نقش یک گزارشگر بی طرف را نتوانست بازی کند و با تفاسیر من در آوردی سعی می کرد ملوان را خیلی کمتر و در سطح پایینتری از آنچه که هست نشان دهد . جالب اینجا بود که وی اصرار داشت ملوان را که همیشه بومی ترین تیم لیگ بوده را به نوعی غیر نوعی قلمداد کند . تا آنجایی که حتی هادی تامینی را هم بازیکن رشتی نامید ! هر گاه هر بازیکن غیر انزلیچی ملوان صاحب توپ میشد وی با پسوند شهرآن بازیکن وی را مورد خطاب قرار میداد ! امیر خدامرادی سنندجی ! رضا نیک نظر رشتی و ... خیلی دوست داشتم به نوعی میشد به وی اعتراض نمود اما شعارهای مردم و جو بسیار بسیار وحشتناکی که برای وی در استادیوم بوجود آمد چنان روی او تاثیر گذاشته بود که در نیمه دوم فرد دیگری بازی را گزارش نمود ! ده هزار مشت گره کرده به سوی جایگاه  و فریاد هایی که از عمق وجود مردم برمیخواست فضای بسیار بدی برای او ایجاد کرده بود . شاید این موضوع برای کلیه گزارشگران مرکز نشین لازم بود تا همیشه به یاد داشته باشند جایی که قرار میگیرند و میکروقونی که به دست میگیرند نه مال آنها و شهرشان بلکه متعلق به همه مردم است . وهابی مطمئناً دیگر هوس گزارشهای اینچنینی نخواهد کرد . مطمئنم !

 امروز بار دیگر شهرمان خوشحال بود چرا که بار دیگر پیروزی به روی تیم محبوبمان لبخند زده بود تا بتوانیم با اتکا به آن کمی به اوضاعمان در جدول سر و شکلی ببخشیم . واقعاً این بازی با توجه به برد پیکان ، صعود برق به رتبه سوم ، حضور استقلال اهواز در رده قبلی ملوان و ... نیاز اصلی ملوان بود که با انجام یک بازی تهاجمی ( در نیمه دوم ) به این مهم دست یافتیم . قاطعانه می گویم که قسمت عمده این پیروزی متعلق به تماشاگران بود که در طول نود دقیقه یکصدا تیم ملوان را به جلو هدایت می کردند . در حال حاضر هم طبق معمول همه بازیها ، صدای من و سایر دوستان گرفته است اما شور و شعف حاصل از برد به هر چیزی می ارزد !

   می توان ابومسلم را در پانزده دقیقه اول بازی تیم مسلط زمین نام برد . این تیم با اتکا به قدرت هافبکهای کناری اش بارها روی دروازه ملوان می امد که چند خطر جدی هم در این مدت ایجاد شد اما مسعود به خوبی در برابر همه آنها مقابله می نمود . در مقابل ، ملوان هم خطراتی ایجاد کرد اما در مقایسه با موقعیتهای ابومسلم ، چندان پر خطر نبودند . گل اول ملوان هم در چنین فضایی بوجود آمد . در حالی که ابومسلم روی دروازه فشار می آورد بازیکنان ملوان ضربه ای به سمت دروازه مشهدی ها فرستادند که با تعلل دروازبان این تیم و سماجت علی طهماسبی همراه شد . این سماجت باعث شد توپ با قاطی کردن وی ، دروازبان و مدافع ابومسلم به موازات خط دروازه حرکت کند و در نهایت یک گل ساده توسط مهاجم همیشه آماده ملوان یعنی « سید جلال رافخوایی » به ثمر برسد . بعد از گل تقریباً از فشار ابومسلم کاسته شد و ملوان چند بار بر روی دروازه این تیم یورش بود اما متاسفانه این حملات به جایی نرسید . اما در نیمه دوم و در همان ابتدای نیمه ابومسلمی ها روی نفوذی از سمت چپ ملوان توسط « ایوان پترویچ » به موقعیت خوبی دست پیدا کردند که این بازیکن آماده درکمال تسلط و خونسردی در حالی که با دو مدافع هم روبرو بود با کنترل توپ و یک ضربه دقیق گل تساوی را به ثمر برسانند . از اینجا به بعد حملات ملوان بود و بازی « بکش بکش » ابومسلم ! واقعاً علیرغم اینکه ابومسلم همیشه تیم قدرتمندی بوده اما در اجرای اینگونه بازیهای ضدفوتبالی حرف اول را می زند . شاید این هم از تبعات حضور میثاقیان در این تیم بوده باشد !

   در نیمه اول در ترکیب ملوان دو نام جدید به چشم می خورد . محسن گیاهی که از ابتدای بازی در نقش مدافع راست ملوان به جای ابراهیم صادقی بازی میکرد و مرنضی غلامعلی تبار که در سمت چپ زمین جای سعید سالارزاده را پر کرده بود . این دو تقریباً خوب بودند اما متوجه نشدم به چه علت در نیمه دوم احمدزاده امیر خدامرادی که یک عنصر تهاجمی خوب به شمار می رود را از هافبک راست به دفاع راست منتقل نمود و محسن گیاهی را تقریباً به سمت چپ خط میانی و در کنار علی رمضانی برد ! محسن گیاهی در نیمه دوم بدترین بازیکن ملوان شد ! بسیار پراشتباه و متزلزل و اتفاقاً خدامرادی هم در خط دفاع واقعاً ناکارآمد نشان میداد . حتی گل ابومسلم هم حاصل جاماندن امیر در سمت چپ بود . شنیده می شود خود امیرخدامرادی تمایل به بازی در خط حمله و یا هافبک نفوذی دارد اما حضور وی در دفاع به اعتقاد من باعث هدر رفتن این بازیکن میشود . در فصل قبل و همین فصل هم ما شاهد گلزنی های این هافبک-مهاجم خوب ملوان بوده ایم  و دور کردن وی از دروازه حریف مسلماً چنین بازیکن گلزنی را بی اثر خواهد کرد . شاید به همین خاطر بود که وی نیمه دوم را کاملاً عصبی آغاز نمود و تزلزل در رفتار و حرکاتش به خوبی مشهود بود . شاید حدود دقایق 70 بازی بود که در یک مصاف شانه به شانه خدامرادی توپ را از بازیکن حریف گرفت ولی مرادی معتقد به خطای وی بود . این سومین بار متوالی بود که خطای خدامرادی اعلام میشد که همین باعث عصبانیت وی شد و متاسفانه حرکت بدی از امیر سر زد که امیدوارم تبعات بعدی چندانی برای وی نداشته باشد . وقتی مرادی خطای امیر را اعلام کرد وی به شدت به داور اعتراض نمود و در حالی که داور به وی نزدیک میشد تا به خاطر اعتراض و فریادش به وی کارت زرد بدهد توپ را برداشت و از فاصله 5 متری به پای داور کوبید . صحنه واقعاً زشتی بود که منجر به اخراج مستقیم خدامرادی شد . امیدوارم محرومیتهای بعدی گریبان این بازیکن موثر ملوان را نگیرد ! جالب اینجا بود که سیاه جامگان مشهدی با وجود ده نفره شدن ملوان هم اصرار به بازی « زیر توپ زنی » داشتند و در مقابل ، ملوان هر لحظه بر شدت هجومش بر روی دروازه ابومسلم با اتکا به تشویقهای بی امان تماشاگرانش افزوده میشد . در همین دقایق تعویض هادی عزیزی با محسن گیاهی بهترین کاری بود که احمدزاده انجام داد . هادی عزیزی کاپیتان تیم ملی نوجوانان ایران با سنی حدود 16 سال در میان آن همه بازیکن اسمی به خوبی بازی کرد و از عهده وظایفش برآمد . این هم از نعمات وجودی ملوان است که همیشه می تواند به کارخانه بازیکن سازی اش بنازد . در دقایق آخر بازی هم روی ضربه کرنری که علی رمضانی ارسال نموده بود هادی تامینی به خوبی توانست با ضربه سری دقیق گل پیروزی ملوان را به ثمر برساند . توجه داشته باشید که ملوان ده نفره توانست از عهده این کار بر بیاید و این برای تیم جوانی مثل ملوان افتخاری است بس عظیم . این چندمین گل سه امتیازی تامینی است که متاسفانه وی و بازی خوبش به خاطر برخی اشتباهاتش دیده نمی شوند . نیمه اول هم ضربه ایستگاهی برای ملوان بدست آمده بود که در میان مازیار و علی رمضانی چنان ضربه ای به توپ زد که اگر دایو چند متری دروازبان ابومسلم نبود می توانستیم شاهد یکی از زیباترین گلها هفته باشیم ! بعد از ضربه همه با بهت می پرسیدند : « تامینی بود ؟! » برای من هم جای تعجب داشت چون اصلا فکر نمی کردم او این ضربه را بزند و البته اینقدر هم زیبا بزند ! این پیروزی جواب محکمی بود به تیمی که برای توقف ملوان از بعضی مدیران جنوبی کشور سکه دریافت کرده بود . لحظه پایان بازی این دو تیم در فصل قبل و خوشحالی بی حد و حصر ابومسلمی ها به خاطر کسب تساوی در انزلی همچنان در خاطرم است . چنان خوشحال که گویی برنده جامی شده اند اما آنروز آنها اخلاقیات را باختند و امروز هم بازی را ! رتبه آنان و ما گواهی است بر حقانیت ما . فقط باید افسوس خود بر وجدانهایی که برای برق سکه های طلایی فولادی به زیر پا گذاشته شد .

به هر حال بازی را بردیم و یک پله هم در جدول صعود نمودیم . این نتایج برای ملوان که همه آن را به نسیمی زودگذر می انگارند مهر تائیدی است بر تمام شایستگی های این تیم . امیدوارم ملوان به همین روند خود ادامه دهد و برای انزلی و انزلیچی خاطره ملوان قدرتمند دهه 60 و هنرنمایی ستارگانی چون سیروس فقید را زنده کند .

به امید آن روز ...

  « در آخرین لحظات از قول یکی از نزدیکان ملوان شنیدیم که مسعود مرادی عنوان کرده است فقط برای خدامرادی کارت قرمز را محسوب کرده است و چیز دیگری در گزارش خود مبنی بر توهین به داور یا اقدام به زدن وی نخواهد آورد . امیدواریم همینطور باشد »

...روزی سه نفر بر بالای گنبد خانه ای رفته بودند و قصد دزدی از آن خانه را داشتند غافل از اینکه صاحبخانه با شمشیری برنده منتظر ورود آنهاست ! اولی سرش  را از سوراخ بالای گنبد خانه وارد کرد که صاحبخانه با ضربه شمشیر بینی وی را قطع نمود . دزد هم که نمی خواست فقط خودش متضرر شود دوباره برگشت و دماغش را گرفت و به دو همدستش گفت : « به به . عجب بوی مطبوع غذا و شرابی در این خانه پیچیده است !! » . نفر دوم هم تا سرش را داخل کرد با ضربه شمشیر و قطع شدن گوشش مواجه شد که او نیز دست بر روی گوش نهاد و به همدستانش گفت : « به به عجب صدای ساز و دهلی از این خانه می آید ! » نفر سوم هم که مشتاق سرک کشیدن به آن خانه بود دو پایش را از سوراخ بالای گنبد خانه به داخل آورد که ناگهان ضربه کاری صاحبخانه .... او را قطع نمود !  فرد سوم دوباره به پشت بام برگشت و گفت : « پس این تعریف شما از جشن و شادمانی که از آن یاد کردید مربوط به ختنه سوران من بود !؟ » حال این چه ربطی به وبلاگ ما داشت !؟ ...عرض می کنم .

فلاش بک می زنیم به تاریخ دوم شهریور امسال . روز بازی ملوان در برابر استقلال تهران . این دیدار بازی دوم لیگ و اولین بازی داخل خانه ملوان به شمار می آمد . همه هم مشتاق دیدن بازی بودند . به جهت حساسیت بازی خود جناب شاه حسینی هم در ورزشگاه حاضر بود . قضاوت در مورد وضعیت تماشاگران و جو موجود در آن را به عهده خودتان میگذارم . فقط کافیست به حرفهای کسانی که در ورزشگاه حاضر بودند نگاهی بیندازیم :

ناصر حجازی : جو ورزشگاه انزلی عالی بود ( منبع : خبرگزاری مهر 2/6/86 )

شاه حسینى:این نظم و انضباط در تاریخ انزلى بى سابقه است ( منبع : روزنامه ایران ورزشی 3/6/86 )

باز هم فلاش بک می زنیم به تاریخ ۲۳/۶/۸۶ بازی ملوان در برابر مس کرمان . در این بازی مس دو بر صفر بازنده میدان بود اما مربی این تیم ( فرهاد کاظمی ) پس از بازی ، تیمش را در وسط زمین جمع کرد واو و تیمش به نشانه احترام به تماشاگران برای آنان کف زدند . اصلا چرا خودتان صحبتهای خودش را نمی خوانید ؟!

کاظمى : تماشاگران ملوان به این تیم کمک مى کنند ( منبع : روزنامه ایران ورزشی 26/6/86 )

بازی با سایپا هم اینچنین بود به نحوی که دایی هم مورد تشویق باشگاه قرار گرفت و باشگاه به وی هدایایی اعطا نمود و تماشاگران هم نه تنها بی احترامی ( به این تیم ومربی نه چندان محبوبش در انزلی ) نکردند بلکه به شخصه شاهد بودم بارها با تشویقهای خود مربی تیم حریف را مورد لطف قرار دادند . حتی در بازی با صبا باطری هم که مسئول تدارکات صبا باطری با انجام حرکتی بسیار زشت به تماشاگران توهین نمود هم باعث نشد کسی دلخوری از تماشاگران داشته باشد . همه می دانیم دایی کسی نیست که از چنین مسائلی بگذرد و آنرا به مطبوعت نکشاند اما نه در سخنان وی و نه در سخنان مرادی ( قائم مقام و سرپرست صبا باطری ) هم کوچکترین اشاره ای نسبت به تماشاگران و شعارهای آنان نشده است .به همه اینها اضافه کنید تعریف و تمجیدی که روزنامه ای مثل ایران ورزشی در مورد ملوان و تماشاگرانش داشته است .

  شاید اکنون بیش از 4 ساعت است که کلیه آرشیوهای این شش ماهه ۵ خبرگزاری ورزشی ( ایرنا ، ایپنا ، ایسنا ، مهرنیوز و فارس نیوز ) و دو روزنامه ورزشی ایرانی ( جهان فوتبال و ایران ورزشی ) را جستجو می کنم تا مطمئن شوم درباره این بازیهایی که نام بردم کسی اعتراضی یا حتی اشاره ای داشته باشد اما انصافاً من چیزی نیافتم .

در بازی با پرسپولیس قبول دارم که کمی جو نسبت به پژمان و نیکبخت حساس بود . اما چیزی فراتر از انگ « بی تعصبی » پژمان نبود . نیکبخت هم که در تحریک تماشاگر همیشه نفر اول بوده . البته در کل آن بازی جدال اصلی مردم نه با پرسپولیس بلکه با مردم رشت بود که برای تشویق تیم پرسپولیس قدم به ورزشگاه گذاشته بودند . به شخصه اینگونه برخوردها را نمی پسندم چرا که هم باعث می شود فشار از روی تیم حریف برداشته شود و هم زمانی که باید به تشویق تیم اختصاص پیدا کند صرف تسویه حسابهای استانی می شود . اما بازی با پگاه و اتفاقات آن آنقدر واضح بود که هر ناتوان ذهنی هم می توانست سره را از ناسره تشخیص دهد !

اولاً اینکه ما میهمان بودیم و نهایتاً 1500 الی 2000 نفر طرفدار ملوانی در مقابل 17 هزار طرفدار پگاه در استادیوم حضور داشتند .

ثانیاً فیلم بازی کاملاً نشان میداد که کدام سمت از استادیوم دست بقیه را در فحاشی از پشت بسته بودند !

ثالثاً اینکه آقای خوشخوان ( ناظر بازی ) پس از بازی گفت : تعجب می کنم که طرفداران پگاه از 2 ساعت قبل از بازی شروع به فحاشی نمودند و در کل این مدت یک بار هم پگاه را تشویق نکردند .

رابعاً پگاه از ابتدای فصل در تعلیق محرومیت به خاطر « میهمان نوازی » آنان در مرحله پلی آف بود اما ملوان هرگز چنین اخطار یا تذکری دریافت نکرده بود !

و ....

با این همه ما هم یک جلسه محروم شدیم . چرا ؟! کسی نمی داند .

آیا واقعاً حق ملوان محرومیت از حضور تماشاگرانش است ؟

آیا کسی به سوابق ملوان در این فصل نظری انداخته است یا همه احکام با برخی تماسها تعیین می شود ؟

آیا شاه حسینی که ادعای داشتن نگاهی یکسان به همه تیمها است ( که به والله این ادعا دروغی است به وسعت جهان و هر چه درآن است ! ) در برابر تیمهای چون پرسپولیس ، استقلال و یا حتی سپاهان هم این چنین تصمیم گیری می کند ؟!

منبع و زادگاه تمام دشنامها ، شعارها و ... استادیوم آزادی بوده که حتی یکبار هم هیچکس فکر اینکه عزیزدردانه های پایتخت را پریشان خاطر کند به ذهنش هم خطور نمی کند اما تیمهایی مثل ملوان همیشه باید نقش درس عبرت برای دیگرانی بازی کنند که همواره در پناه سایه ها  ایستاده اند . من وشما می داینم و البته خود شاه حسینی هم می داند که قضاوتش نه برپایه عدل و داد که بر پایه حامی ها و نامی هاست . تا زمانیکه ساکت بنشینیم و منتظر باشیم دیگران برای ما کاری بکنند برنامه همین است ! فقط هر بار شکل و نوع آن فرق می کند . تا فردا مشخص می شود که محرومیت ملوان به چه صورت خواهد بود اما فکر نمی کنم با این اوضاع مدیریتی که در تیم حکمفرماست کسی اصلا به فکر جار و جنجال برای گرفتن حق ملوان باشد . ازجایی شنیدیم که مدیرعامل ملوان پس از ابلاغ حکم محرومیت ، چند تن از تماشاگران امین خود را فراخوانده و از آنان در مورد وضعیت فحاشی تماشاگران سوالاتی را پرسیده است . می دانید یعنی چه ؟! اگر این حرف راست باشد ( که از صحت منبع آن مطمئنم ) بدان معنی است که مدیرعامل ملوان ترجیح داده بازی را از خانه نگاه کند و اصلا به استادیوم رشت نرود !!! خب از ایشان دیگر چه انتظاری داریم که در تهران به دنبال حقوق ملوان و تماشاگرانش باشد . فکر می کنم نهایتاً با یک فکس اعتراض سرو ته قضیه هم آورده شود و دیگر هیچ .

در نهایت باید عرض کنم : حجازی از مردم انزلی و تماشاگران آن تعریف نمود ، شاه حسینی از نظم و انضباط این شهر و الگو بودن آنان سخن راند ، فرهاد کاظمی از بی نظیر بودن تماشاگران ملوان یاد کرد و ... اما در نهایت ملوان محروم شد . گویا همه این تمجید و تعریف از ملوان مربوط  به ختنه سوران آن بوده است !!

ملوانی‌ها برای بازی مقابل پرسپولیس لحظه‌شماری می‌کنند